Regenballade Songtekst Nederlandse Vertaling

(Lyrics by Ina Seidel, Music by Achim Reichel)
(Tekst van Ina Seidel, muziek van Achim Reichel)
From the Album: Regenballade
Van het album: Regenballad
Tab from Thomas Horch at Deadsock@aol.com Corrections always welcome
Tabblad van Thomas Horch op Deadsock@aol.com Correcties zijn altijd welkom
INTRO: a a4 Hm7 a ,dann 1. Strophe Pfeifen
INTRO: a a4 Hm7 a, daarna fluiten in het eerste couplet
Ich kam von meinem Wege ab, weil es so nebeldunstig war.
Ik raakte de weg kwijt omdat het zo mistig was.
Hm7
Hm7
Der Wald war feucht kalt wie ein Grab,
Het bos was vochtig, koud als een graf,
Und Finger griffen in mein Haar.
En vingers reikten in mijn haar.
Ein Vogel rief so hoch und hohl wie wenn ein Kind im Schlummer klagt-
Een vogel die zo hoog en hol roept als een kind dat huilt in zijn slaap
Hm7
Hm7
und ich stand still - ich wu'te wohl, was man von diesem Walde sagt!
en ik stond stil - ik wist goed wat ze over dit bos zeiden!
Dann setz ich wieder Bein vor Bein
Toen zette ik weer de ene voet voor de andere
und komme so gemach vom Fleck,
en kom zo comfortabel weg van de plek,
und Quutsch im letzten Abendschein
en Quutsch in het laatste licht van de avond
schwer vorw'rts durch Morast und Dreck.
moeilijke voortgang door modder en vuil.
Es nebelte es nieselte
Het was mistig en miezerig
es roch nach Schlamm verfault und Na?,
het rook naar rotte modder en Na?,
es raschelte es rieselte und kroch und sprang im hohen Gras
het ritselde, het druppelde en kroop en sprong in het hoge gras
Auf einmal eh ich michs verseh, bin ich am Strom, im Wasser schier.
Plotseling, voordat ik het weet, sta ik op de rivier, bijna in het water.
Am Rand bleib ich erschrocken stehn, fast netzt die Flut die Sohle mir.
Ik stop bij de rand, bang, de vloed maakt mijn voetzool bijna nat.
Das R'hricht zieht sich bis zum Tann und wiegt und wogt soweit man blickt,
Het riet strekt zich helemaal uit tot aan de dennenboom en zwaait en zwaait zover je kunt zien,
und fl'stert b'se ab und an wenn es im feuchten Windhauch nickt.
en fluistert af en toe kwaadaardig als hij knikt in de vochtige bries.
Da sa? ein Kerl! Wei? Gott mein Herz, stand still als ich ihn sitzen sah!
Daar zat? een kerel! Wit? God, mijn hart stond stil toen ik hem zag zitten!
Ich sah ihn nur von hinterw'rts und er sa? klein und ruhig da,
Ik zag hem alleen van achteren en hij zat? klein en rustig daar,
sa? in der Nebeld'mmerung, die Angelrute ausgestreckt,
zat? in de mistige schemering, de hengel uitgestrekt,
als ob ein toter Weidenstrung den d'rren Ast gespenstisch reckt.
alsof een dode wilg de droge tak spookachtig uitstrekt.
"He, Alter!" ruf ich "Bei't es gut?" Und sieh der Baumstamm dreht sich um
"Hé, kerel!" Ik roep: “Gaat het?” En zie hoe de boomstam zich omdraait
und wackelt mit dem runden Hut und grinst mit spitzen Z'hnen stumm.
en wiebelt met zijn ronde hoed en grijnst zwijgend met scherpe tanden.
Und spricht, doch nicht nach Landesart, wie Enten schnattern, schnell und breit
En spreekt, maar niet in de lokale stijl, zoals eenden kwaken, snel en breed
kommts aus dem algengr'nen Bart: "Wenns regnet hab ich gute Zeit"
komt van de algengroene baard: "Als het regent, heb ik het naar mijn zin"
"So scheint es, sag ich, und ich schau in seinen Bottich neben ihm.
‘Zo lijkt het,’ zeg ik, en ik kijk naast hem in zijn badkuip.
Da wimmelt's blank und silbergrau und m'ht sich mit zerfetzten Kiem.
Daar wemelt het, glanzend en zilvergrijs, met gescheurde kieuwen.
Aale die Flosse zart wie flaum, glotz'ugig Karpfen mittendrin-
Paling van de vin zo zacht als pluisjes, karper met grote ogen in het midden
Ich traue meinen Augen kaum! - W'lzt eine Natter sich darin.
Ik kan mijn ogen nauwelijks geloven! - Er rolt een adder in.
"Ein seltnes Fischlein, alter Traun!" Da springt der Frosch behend empor:
'Een zeldzaam visje, oude Traun!' Dan springt de kikker behendig omhoog:
"Die Knorpel sind so gut zu kau'n!" Schnattert er listig mir ins Ohr.
"Het kraakbeen is zo lekker om op te kauwen!" Hij kakelt sluw in mijn oor.
"Gewi? seid Ihr zur Nacht mein Gast, Wo wollt ihr heute auch noch hin?
"Zeker? Ben jij mijn gast voor vanavond? Waar wil je vandaag heen?
Nur zu den Bottich angefasst, genug ist f'r uns beide drin!"
Raak gewoon het bad aan, er zit genoeg in voor ons allebei!"
Und richtig watschelt er vorrauf, patsch patsch, den Uferrand entlang.
En hij waggelt echt vooruit, pat pat, langs de rand van de oever.
Und wie im Traume heb ich auf und schleppe hinterdrein den Fang.
En alsof ik het in een droom oppak en dan de vangst sleep.
Und krieche durch den Weidenhag, der eng den Rasenhang umschmiegt,
En kruip door het wilgenbos dat de met gras begroeide helling omhelst,
wo, tief verborgen selbst am Tag, die schilfgebaute H'tte liegt.
waar, zelfs overdag diep verborgen, de rieten hut ligt.
Da drinnen ist nicht Stuhl nicht Tisch, der alte sitzt am Boden platt,
Er staat geen stoel of tafel in, de oude ligt plat op de grond,
es riecht nach Aas und totem Fisch - ich werd vom blo'em Atmen satt.
het ruikt naar aas en dode vis - ik word moe van alleen maar ademen.
Er aber greift frisch in den Topf und fri't de Fische kalt und roh.
Maar hij reikt in de pan en bakt de vis koud en rauw.
Packt sie beim Schwanz, bei't ab den Kopf und knirscht und schmatzt im Dunkeln froh.
Pak haar bij de staart, bijt in haar hoofd en knars en sla vrolijk met haar lippen in het donker.
"Ihr e't ja nicht, das ist nicht recht!" Die Schwimmhand klatscht mich fett aufs Knie.
"Dat klopt niet, dat klopt niet!" De zwemmende hand slaat me hard op de knie.
"Ihr seid vom trockenen Geschlecht, ich wei?, die Kerle essen nie.
‘Jij bent van het droge geslacht, ik weet het, die jongens eten nooit.
Ihr seid bek'mmert, sprecht doch aus, womit ich Euch erfreuen kann?"
"Je maakt je zorgen, vertel me alsjeblieft wat ik kan doen om je gelukkig te maken?"
"Ja," klapp're ich, "ich will nach Haus aus dem verfluchten Schnatermann!"
"Ja", zeg ik, "ik wil naar huis van die verdomde Schnatermann!"
Da hebt der Kerl ein Lachen an, es klang nicht gut, mir wurde kalt.
Toen begon de man te lachen, het klonk niet goed, ik had het koud.
"Was wi't denn Ihr vom Schnatermann" "ja," sag ich stur, "so hei't der Wald.
'Wat weet je over Schnatermann?' ‘Ja,’ zeg ik koppig, ‘dat is de naam van het bos.
"So hei't der Wald?" Nun geht es los, er grinst mich gr'n und phosphorn an:
"Is dat de naam van het bos?" Nu begint het, hij grijnst groen en fosforig naar mij:
"Du d'rrer Narr, was wei't du blo?, vom Schnater, Schnater, Schnatermann?!"
"Stomme dwaas, wat weet jij over Schnater, Schnater, Schnaterman?!"
Und schnater - schnater klitsch und klatsch, der Regen peitscht ir ins Gesicht.
En gebabbel - gebabbel klap en klap, de regen slaat haar in het gezicht.
Quatsch durch den Sumpf, hoch spritzt der Matsch, ein Stiefel fehlt, ich achte es nicht.
Onzin door het moeras, de modder spat op, een laars ontbreekt, ik let er niet op.
Und schnater - schnater, um mich her und Enten-Unken-Froschget'n
En geklets - geklets, overal om me heen en eenden en padden en kikkers
M'wengel'chter irr und leer und tief ein hohles Windgest'n...
M'wengel'chter gek en leeg en diep een hol windgebaar...
Strophe pfeifen
Fluitje vers
Des anderen Tags sa? ich alein nicht weit vom prasselnden Kamin
Laatst zat? Ik alleen, niet ver van de brandende open haard
und lie? mein schwer gekr'nkt Gebein, wohlig vom hei'en Grog durchziehn.
en lezen? mijn zwaargewonde botten, badend in comfort van hete grog.
Wie golden war der Trank, wie klar, Wie edel war sein starker Duft!
Hoe goudkleurig was de drank, hoe helder, hoe nobel was de sterke geur!
Ich blickte nach dem Wald, es war noch sehr viel Regen in der Luft.
Ik keek naar het bos; er hing nog steeds veel regen in de lucht.
A4 ist wohl nicht die richtige Bezeichnung f'r den Akkord-
A4 is waarschijnlijk niet de juiste naam voor het akkoord
auf jeden Fall ist es folgender:
Het is in ieder geval dit:
Puh, langes Lied!
Oef, lang liedje!