Odysseus Songtekst Nederlandse Vertaling

Bisogna che lo affermi fortemente
Je moet het krachtig bevestigen
che, certo, non appartenevo al mare
dat ik natuurlijk niet tot de zee behoorde
anche se i Dei d'Olimpo e umana gente
zelfs als het de Olympische goden en menselijke mensen zijn
mi sospinsero un giorno a navigare
op een dag duwden ze me om te zeilen
e se guardavo l'isola petrosa,
en als ik naar het stenen eiland keek,
ulivi e armenti sopra a ogni collina
olijfbomen en kuddes op elke heuvel
c'era il mio cuore al sommo d'ogni cosa,
mijn hart stond bovenaan alles,
c'era l'anima mia che contadina,
daar was mijn boerenziel,
un'isola d'aratro e di frumento
een eiland van ploeg en tarwe
senza le vele, senza pescatori,
zonder zeilen, zonder vissers,
il sudore e la terra erano argento,
het zweet en de aarde waren zilver,
il vino e l'olio erano i miei ori....
wijn en olie waren mijn goud....
Ma se tu guardi un monte che hai di faccia
Maar als je naar een berg voor je kijkt
senti che ti sospinge a un altro monte ,
je voelt dat het je naar een andere berg duwt,
un'isola col mare che l'abbraccia
een eiland met de zee die het omarmt
ti chiama a un'altra isola di fronte
het roept je naar een ander eiland ervoor
e diedi un volto a quelle mie chimere,
en ik gaf een gezicht aan die hersenschimmen van mij,
le navi costruii di forma ardita,
Ik bouwde schepen met een gedurfde vorm,
concavi navi dalle vele nere
holle schepen met zwarte zeilen
e nel mare cambi quella mia vita...
en in de zee verander je dat leven van mij...
E il mare trascurato mi travolse,
En de verwaarloosde zee overweldigde mij,
seppi che il mio futuro era sul mare
Ik wist dat mijn toekomst op zee lag
con un dubbio per che non si sciolse,
met een twijfel waarom het niet oploste,
senza futuro era il mio navigare...
mijn zeilen had geen toekomst...
Ma nel futuro trame di passato
Maar in de toekomst complotten uit het verleden
si uniscono a brandelli di presente,
ze komen samen in flarden van het heden,
ti esalta l'acqua e al gusto del salato brucia la mente
Water verheft je en de smaak van zout verbrandt je geest
e ad ogni viaggio reinventarsi un mito,
en bij elke reis wordt een mythe opnieuw uitgevonden,
a ogni incontro ridisegnare il mondo
bij elke bijeenkomst herontwerpen we de wereld
e perdersi nel gusto del proibito sempre pi in fondo...
en verdwaal in de smaak van het verboden, dieper en dieper...
E andare in giorni bianchi come arsura,
En ga door met dagen zo wit als hitte,
soffio di vento e forza delle braccia,
adem van wind en kracht van armen,
mano al timone, sguardo nella prua,
hand aan het roer, blik in de boeg,
schiuma che lascia effimera una traccia,
schuim dat een kortstondig spoor achterlaat,
andare nella notte che ti avvolge
ga de nacht in die je omhult
scrutando delle stelle il tremolare
het flikkeren van de sterren observeren
in alto l'Orsa un segno che ti volge
boven de Ursa een bord dat je afwendt
diritta verso il nord della Polare.
richting het noorden van Polaris.
E andare come spinto dal destino
En ga alsof je door het lot wordt gedreven
verso una guerra, verso l'avventura
naar een oorlog, naar avontuur
e tornare contro ogni vaticino
en keer terug tegen elke profetie
contro gli Dei e contro la paura.
tegen de Goden en tegen angst.
E andare verso isole incantate,
En ga naar betoverde eilanden,
verso altri amori, verso forze arcane,
tegenover andere liefdes, tegenover geheimzinnige krachten,
compagni persi e navi naufragate
verloren kameraden en vernielde schepen
per mesi, anni, o soltanto settimane...
voor maanden, jaren of slechts weken...
La memoria confonde e d l'oblio,
De herinnering verwart en veroorzaakt vergetelheid,
chi era Nausicaa, e dove le sirene?
wie was Nausicaa, en waar waren de zeemeerminnen?
Circe e Calypso perse nel brusio
Circe en Calypso verloren zich in de drukte
di voci che non so legare assieme,
van stemmen waarvan ik niet weet hoe ik ze moet samenstellen,
mi sfuggono il timone, vela, remo,
het roer, het zeil, de roeispaan ontsnappen aan mij,
la frattura fra inizio ed il finire,
de breuk tussen het begin en het einde,
l'urlo dell'accecato Polifemo
de schreeuw van de verblinde Polyphemus
ed il mio navigare per fuggire...
en mijn zeilen om te ontsnappen...
E fuggendo si muore e la mia morte
En door weg te rennen sterf jij en mijn dood
sento vicina quando tutto tace
Ik voel me dichtbij als alles stil is
sul mare , e maldico la mia sorte, non provo pace,
op de zee, en ik vervloek mijn lot, ik voel geen vrede,
forse perch sono rimasto solo,
Misschien omdat ik alleen werd gelaten,
ma allora non tremava la mia mano
maar toen beefde mijn hand niet
e i remi mutai in ali al folle volo oltre l'umano...
en de roeispanen veranderden in vleugels voor de waanzinnige vlucht voorbij de mens...
La via del mare segna false rotte,
De zeeroute markeert valse routes,
ingannevole in mare ogni tracciato,
elk pad op zee is bedrieglijk,
solo leggende perse nella notte
alleen legendes verloren in de nacht
perenne di chi un giorno mi ha cantato
eeuwige van degenen die op een dag voor mij zongen
donandomi per un'eterna vita
geeft mij het eeuwige leven
racchiusa in versi, in ritmi, in una rima,
opgesloten in verzen, in ritmes, in een rijm,
dandomi ancora la gioia infinita
geeft mij nog steeds oneindige vreugde
di entrare in porti sconosciuti pri---ma...
om onbekende havens binnen te gaan voordat---maar...