Les Passantes Tekst Piosenki Tłumaczenie na Polski

Les Passantes - George Brassens
Passantes – George Brassens
Je veux dedier ce poeme,
Chcę zadedykować ten wiersz,
a toutes les femmes qu'on aime,
wszystkim kobietom, które kochamy,
Pendant quelques instants secrets,
Na kilka sekretnych chwil,
a celles qu'on conna't a peine,
do tych, których ledwo znamy,
Qu'un destin different entra'ne,
Które przynosi inny los,
Et qu'on ne retrouve jamais.
I których nigdy więcej nie znajdziemy.
a celles qu'on voit appara'tre,
do tych, które widzimy, jak się pojawiają,
Une seconde, a sa fenetre,
W jednej sekundzie przy jego oknie
Et qui, presque, s'evanouit,
I który prawie zniknął,
Mais dont la svelte silhouette
Ale czyja smukła sylwetka
Est si gracieuse et fluette
Jest taki pełen wdzięku i smukły
Qu'on en demeure epanoui.
Obyśmy pozostali spełnieni.
a la compagne de voyage,
do towarzysza podróży,
Dont les yeux, charmant paysage,
Czyje oczy, czarujący krajobraz,
Font para'tre court le chemin;
Spraw, aby ścieżka wydawała się krótka;
Qu'on est seul peut-etre a comprendre,
Że być może tylko my to rozumiemy,
Et qu'on laisse pourtant descendre
A jednak pozwoliliśmy temu odejść
Sans avoir effleure sa main.
Nie dotykając jego dłoni.
 
 
a celles qui sont deja prises,
tym, którzy są już zajęci,
Et qui, vavant des heures grises,
I kto przed szarymi godzinami,
Pres d'un etre trop different,
Blisko istoty zbyt odmiennej,
Vous ont, inutile folie,
Masz bezużyteczne szaleństwo,
Laisse voir la melancolie
Niech melancholia będzie widoczna
D'un avenir desesperant.
O beznadziejnej przyszłości.
Cheres images apercues,
Drogie obrazy, które widziałem,
Esperances d'un jour decues,
Któregoś dnia nadzieje rozwiały się,
Vous serez dans l'oubli demain;
Jutro o Tobie zapomnimy;
Pour peu que le bonheur survienne,
Dopóki pojawia się szczęście,
Il est rare qu'on se souvienne,
Rzadko kiedy pamiętamy,
Des episodes du chemin.
Odcinki ścieżki.
Mais si l'on a manque sa vie,
Ale jeśli przegapiłeś swoje życie,
On songe, avec un peu d'envie
Myślimy, z odrobiną chęci
a tous ces bonheurs entrevus,
do wszystkich tych przebłysków szczęścia,
Aux baisers qu'on n'osa pas perndre,
Za pocałunki, których nie odważyliśmy się stracić,
Aux coeurs qui doivent vous attendre,
Do serc, które muszą na Ciebie czekać,
Aux yeux qu'on n'a jamais revus.
W oczach, których nigdy więcej nie widzieliśmy.
Alors, aux soirs de lassitude,
Więc wieczorami zmęczenia
Tout en peuplant sa solitude
Zapełniając swoją samotność
Des fant'mes du souvenir,
Duchy pamięci,
On pleure les levres absentes
Płaczemy nieobecnymi ustami
De toutes ces belles passantes
Ze wszystkich tych pięknych przechodniów
Que l'on a n'a pas su retenir.
Które nie wiedzieliśmy jak zapamiętać.