Il vecchio e il bambino Tekst Piosenki Tłumaczenie na Polski

| Carla Bruni- Il Vecchio E Il Bambino |
| Carla Bruni - Stary człowiek i dziecko |
"Mi piaccion le fiabe, raccontane altre..."
„Lubię bajki, opowiedz mi więcej…”
Chords:
Akordy:
E: 022100
E: 022100
F#m: 244222
F#m: 244222
A: x02220
Odp.: x02220
C#: x46664
C#: x46664
D: xx0232
D: xx0232
Un vecchio e un bambino si preser per mano
Stary mężczyzna i dziecko trzymali się za ręce
e andarono insieme incontro alla sera
i poszli razem ku wieczorowi
la polvere rossa si alzava lontano
w oddali uniósł się czerwony pył
e il sole brillava di luce non vera...
i słońce zaświeciło nieprawdziwym światłem...
L' immensa pianura sembrava arrivare
Wydawało się, że nadeszła ogromna równina
fin dove l'occhio di un uomo poteva guardare
jak okiem sięgnąć
e tutto d' intorno non c'era nessuno
i nikogo nie było w pobliżu
solo il tetro contorno di torri di fumo...
tylko ponury zarys wież dymu...
I due camminavano, il giorno cadeva,
Szli oboje, dzień zapadł,
il vecchio parlava e piano piangeva:
starzec przemówił i powoli zawołał:
con l' anima assente, con gli occhi bagnati,
z nieobecną duszą, z wilgotnymi oczami,
seguiva il ricordo di miti passati...
podążałem za pamięcią mitów z przeszłości...
I vecchi subiscon le ingiurie degli anni,
Starzy cierpią urazy lat,
non sanno distinguere il vero dai sogni,
nie potrafią odróżnić rzeczywistości od snów,
i vecchi non sanno, nel loro pensiero,
starzy nie wiedzą w swoich myślach,
distinguer nei sogni il falso dal vero...
odróżniaj w snach fałsz od prawdy...
E il vecchio diceva, guardando lontano:
I starzec powiedział, patrząc w dal:
"Immagina questo coperto di grano,
„Wyobraźcie sobie to pokryte pszenicą,
immagina i frutti e immagina i fiori
wyobraźcie sobie owoce i wyobraźcie sobie kwiaty
e pensa alle voci e pensa ai colori
i myśl o głosach i myśl o kolorach
E in questa pianura, fin dove si perde,
I na tej równinie, aż do momentu, w którym została utracona,
crescevano gli alberi e tutto era verde,
drzewa urosły i wszystko było zielone,
cadeva la pioggia, segnavano i soli
spadł deszcz, zaświeciły słońca
il ritmo dell' uomo e delle stagioni..."
rytm człowieka i pory roku…”
Il bimbo ristette, lo sguardo era triste,
Dziecko stało, jego spojrzenie było smutne,
e gli occhi guardavano cose mai viste
a oczy patrzyły na rzeczy nigdy nie widziane
e poi disse al vecchio con voce sognante:
i wtedy sennym głosem rzekł do starca:
"Mi piaccion le fiabe, raccontane altre!"
„Lubię bajki, opowiedz mi więcej!”
Please rate thanks!!
Proszę o ocenę dzięki!!
Lyrics:
Tekst:
Un vecchio e un bambino si preser per mano
Stary mężczyzna i dziecko trzymali się za ręce
e andarono insieme incontro alla sera;
i poszli razem ku wieczorowi;
la polvere rossa si alzava lontano
w oddali uniósł się czerwony pył
e il sole brillava di luce non vera...
i słońce zaświeciło nieprawdziwym światłem...
L' immensa pianura sembrava arrivare
Wydawało się, że nadeszła ogromna równina
fin dove l'occhio di un uomo poteva guardare
jak okiem sięgnąć
e tutto d' intorno non c'era nessuno:
a dookoła nie było nikogo:
solo il tetro contorno di torri di fumo...
tylko ponury zarys wież dymu...
I due camminavano, il giorno cadeva,
Szli oboje, dzień zapadł,
il vecchio parlava e piano piangeva:
starzec przemówił i powoli zawołał:
con l' anima assente, con gli occhi bagnati,
z nieobecną duszą, z wilgotnymi oczami,
seguiva il ricordo di miti passati...
podążałem za pamięcią mitów z przeszłości...
I vecchi subiscon le ingiurie degli anni,
Starzy cierpią urazy lat,
non sanno distinguere il vero dai sogni,
nie potrafią odróżnić rzeczywistości od snów,
i vecchi non sanno, nel loro pensiero,
starzy nie wiedzą w swoich myślach,
distinguer nei sogni il falso dal vero...
odróżniaj w snach fałsz od prawdy...
E il vecchio diceva, guardando lontano:
I starzec powiedział, patrząc w dal:
"Immagina questo coperto di grano,
„Wyobraźcie sobie to pokryte pszenicą,
immagina i frutti e immagina i fiori
wyobraźcie sobie owoce i wyobraźcie sobie kwiaty
e pensa alle voci e pensa ai colori
i myśl o głosach i myśl o kolorach
e in questa pianura, fin dove si perde,
i na tej równinie, jeśli to możliwe,
crescevano gli alberi e tutto era verde,
drzewa urosły i wszystko było zielone,
cadeva la pioggia, segnavano i soli
spadł deszcz, zaświeciły słońca
il ritmo dell' uomo e delle stagioni..."
rytm człowieka i pory roku…”
Il bimbo ristette, lo sguardo era triste,
Dziecko stało, jego spojrzenie było smutne,
e gli occhi guardavano cose mai viste
a oczy patrzyły na rzeczy nigdy nie widziane
e poi disse al vecchio con voce sognante:
i wtedy sennym głosem rzekł do starca:
"Mi piaccion le fiabe, raccontane altre!"
„Lubię bajki, opowiedz mi więcej!”
| Raileff |
| Raileff |
| Underground__Dora@Hotmail.Com |
| Underground__Dora@Hotmail.Com |