Some Crap About the Future Songtekst Nederlandse Vertaling

You spread your rusty fingers across the ledge.
Je spreidt je roestige vingers over de rand.
You get your grip and peer down over the edge.
Je krijgt grip en tuurt over de rand naar beneden.
You watch the city move and breathe and migrate.
Je ziet de stad bewegen, ademen en migreren.
You're not apart of it. You're broken now, like us.
Je staat er niet los van. Je bent nu gebroken, net als wij.
I turn and brush the birds from off my shoulders.
Ik draai me om en veeg de vogels van mijn schouders.
And cross side-walks with an earful of white noise.
En steek trottoirs over met een oor vol witte ruis.
You sit up on your perch for the rest of the night.
Je blijft de rest van de nacht op je zitstok zitten.
You watch the moon and hope the damn thing crumbles.
Je kijkt naar de maan en hoopt dat het verdomde ding afbrokkelt.
You count the stars reflecting in the windows.
Je telt de sterren die in de ramen reflecteren.
And then you realize just how minimal you are.
En dan besef je hoe minimaal je bent.
I stop and watch the airplanes leave the city.
Ik stop en kijk hoe de vliegtuigen de stad verlaten.
And I silently wish I was on one.
En ik zou stilletjes willen dat ik er één had.
You sit down slow and watch yourself in the glass.
Je gaat langzaam zitten en kijkt naar jezelf in het glas.
You reach inside and tear out all your cables.
Je reikt naar binnen en scheurt al je kabels eruit.
Snakes of smoke are dripping from your fingers.
Rookslangen druppelen uit je vingers.
You have no body, just a cage to hold your parts.
Je hebt geen lichaam, alleen een kooi om je lichaamsdelen in op te bergen.
I have no answers; I'm rambling.
Ik heb geen antwoorden; Ik ben aan het wandelen.
I was never one to solve whatever has gone wrong.
Ik ben nooit iemand geweest die oplost wat er mis is gegaan.
You lie down on the roof and watch the sun rise.
Je gaat op het dak liggen en ziet de zon opkomen.
Its burning fingers rummage through your insides.
Zijn brandende vingers snuffelen door je ingewanden.
And for a moment you feel like you're alive.
En even heb je het gevoel dat je leeft.
And then it's gone, so you get up.
En dan is het weg, dus sta je op.
Up, up, baby. There's blood on the sidewalks of this town.
Op, op, schatje. Er ligt bloed op de trottoirs van deze stad.
They've got us on the ropes. But we don't have to take it lying down anymore.
Ze hebben ons in de tang. Maar we hoeven het niet meer bij de pakken neer te leggen.
Our hands aren't tied now.
Onze handen zijn nu niet gebonden.
Down, down, baby. Down in the in the center of this town.
Naar beneden, naar beneden, schatje. Beneden in het centrum van deze stad.
They've got ?em buried deep.
Ze hebben ze diep begraven.
Under layers of concrete are the bones of our past.
Onder lagen beton liggen de botten van ons verleden.
(Oh no, no)
(O nee, nee)
We'll leave on the evening train.
We vertrekken met de avondtrein.
It won't be long, but it feels that way.
Het zal niet lang meer duren, maar zo voelt het wel.
But home never meant very much to us any__way.
Maar thuis betekende toch nooit veel voor ons.
So we convince ourselves that we're better off gone.
Dus overtuigen we onszelf ervan dat we beter af zijn als we weg zijn.
And maybe we're right.
En misschien hebben we gelijk.
And we collapse on a road.
En we storten in op een weg.
On an old dirt road, where the sun doesn't look like such a waste.
Op een oude onverharde weg, waar de zon er niet zo zonde uitziet.
And we fall asleep, under leaves of a couple of them nearby tress.
En we vallen in slaap, onder de bladeren van een paar nabijgelegen bomen.
And we never wake again.
En we worden nooit meer wakker.
Never again, no never again.
Nooit meer, nee nooit meer.