Outside The Nashville City Limits Songtekst Nederlandse Vertaling

Outside The Nashville City Limits by Joan Baez
Buiten de stadsgrenzen van Nashville door Joan Baez
Outside the Nashville city limits, a friend and I did drive
Buiten de stadsgrenzen van Nashville reden een vriend en ik wel
On a day in early winter, I was glad to be alive
Op een dag in het begin van de winter was ik blij dat ik nog leefde
We went to see some friends of his, who lived upon a farm
We gingen op bezoek bij enkele vrienden van hem, die op een boerderij woonden
Strange and gentle country folk, who wished nobody harm
Vreemd en zachtaardig plattelandsvolk, dat niemand kwaad wenste
Fresh-cut sixty acres, eight cows in the barn
Vers gemaaid zestig hectare, acht koeien in de schuur
But the thing that I remember, on that cold day in December
Maar wat ik me herinner, op die koude dag in december
Was that my eyes they did brim over, as we talked.
Was dat omdat mijn ogen overliepen terwijl we praatten?
In the slowest drawl I had ever heard, the man said "Come with me,
In het langzaamste lijzige geluid dat ik ooit had gehoord, zei de man: "Kom met me mee,
If y'all wanna see the prettiest place, in all of Tennessee."
Als jullie allemaal de mooiste plek van heel Tennessee willen zien.
He poured us each a glass of wine, and a-walking we did go,
Hij schonk ons ieder een glas wijn in, en we gingen wandelen,
Along fallen leaves and crackling ice, where a tiny brook did flow
Langs gevallen bladeren en knetterend ijs, waar wel een beekje stroomde
He knew every inch of the land, and Lord he loved it so
Hij kende elke centimeter van het land, en Heer, hij hield er zo van
But the thing that I remember, on that cold day in December
Maar wat ik me herinner, op die koude dag in december
Was that my eyes were brimming over, as we walked.
Was dat omdat mijn ogen overliepen terwijl we liepen.
He set me down upon a stone, beside a running spring
Hij zette mij op een steen naast een stromende bron
He talked in a voice so soft and clear, like the waters I heard sing
Hij sprak met een stem zo zacht en helder, als de wateren die ik hoorde zingen
He said "We searched quite a time, for a place to call our own
Hij zei: "We hebben een hele tijd gezocht naar een plek die we de onze konden noemen
There was just me and Mary John, and now I guess we're home."
Er waren alleen ik en Mary John, en nu zijn we denk ik thuis."
I looked at the ground and wondered, how many years they each had roamed
Ik keek naar de grond en vroeg me af hoeveel jaar ze allemaal hadden rondgezworven
And Lord I do remember, on that day in late December
En Heer, ik herinner het mij nog, op die dag eind december
How my eyes kept brimming over, as we talked
Hoe mijn ogen steeds voller werden terwijl we praatten
(Key Change)
(Sleutelwijziging)
As we walked.
Terwijl we liepen.
And standing there with outstretched arms, he said to me "You know,
En terwijl hij daar stond met uitgestrekte armen, zei hij tegen mij: "Weet je,
I can't wait till the heavy storms, cover the ground with snow,
Ik kan niet wachten tot de zware stormen de grond met sneeuw bedekken,
And there on the pond the watercress, is all that don't turn white,
En daar in de vijver is de waterkers het enige dat niet wit wordt,
When the sun is high you squint your eyes, and look at the hills so bright."
Als de zon hoog staat, knijp je je ogen tot spleetjes en kijk je naar de heuvels die zo helder zijn."
And nodding his head my friend said, "It seems like overnight,
En knikkend met zijn hoofd zei mijn vriend: 'Het lijkt wel van de ene op de andere dag,
That the leaves come out so tender, at the turning of the winter"
Dat de bladeren zo zacht uitkomen, aan het begin van de winter"
I thought the skies they would brim over, as we talked.
Terwijl we praatten, dacht ik dat de hemel overstroomd zou worden.