Uçurtmalar Lyrics

by Teoman

Teoman Uçurtmalar Lyrics

En sevdiği renk mor olan kadın
En sevdiği kelime, asi
En sevdiği oyun incitmek beni
Hıncı, çocukluktan kalma yara izi
Zamanı, yaralarla ölçen kadın
Geçmişiyle kavgalı
Tanrı'ya sığınan kız çocuğu geceleri,
İsyankar, gündüzleri
İpleri dolaşmış uçurtmalar misali
Ne beraber uçabildik, boş verip şu dünyayı
Ne gidebildik kendi yolumuza
Rüzgarda savruk, başına buyruk
Rügarda savruk, başına buyruk
Senle ben, senle ben
Kırdığı kalpleri dizmiş ipe,
Gene de en büyük zararı kendine
Ayak izlerini kuşlar yesin diye,
Ekmek kırıntıları bırakıp geride
En sevdiği ses, çocuk sesi
Oysa anne olmayı istememiş yıllar var ki kendi,
Hiç bir zaman kök salmamış ki,
Sırf bi gün çekip gidebilmek için
Nakarat
Gene de bulup birbirimizi,
Aldatma pahasına sevdiklerimizi.
Ağlayarak seviştiğim kadın,
İpleri dolaşmış uçurtmalar misali
Nakarat
Kaç gece göğsünde uyuduğum kadın,
Hep tek başıma uyandım

All lyrics are property and copyright of their respective owners. Lyrics provided for educational purposes only.